از سال ها پیش ساختن اشیا با کاغذ و بازی با آن بین بچه ها مرسوم بوده است که این کارها بعدها با نام های مختلف شناخته شده است و اوریگامی نامی نهاده شده بر این هنر است که در عسلویه استان بوشهر در جشنواره نگین خلیج فارس عرضه شده است. اوریگامی فن و هنری کامل است که زادگاهش سرزمینهای خاور دور بوده است.
هنری که موجب سرگرمی و خلاقیت می شود. اوریگامی یا هنر (کاغذ و تا) بازی دست، ذهن و چشم است.
هنری است که در آن خوب دیدن، تمرکز ذهن و بکارگیری ظرافت دستان بسیار مهم و مورد توجه است.
هدف این هنر خلق طرح های جالب با کاغذ به کمک تاهای هندسی است و به نوعی پرورش و هماهنگی ذهن و دست می باشد.
اصل لغت اوریگامی در زبان ژاپنی از اورو به معنی خم کردن و کامی به معنی کاغذ گرفته شده است. اما خم کردن کاغذ اسامی دیگری نیز در زبان ژاپنی داشته است که بتدریج به نفع اوریگامی از دور خارج شده اند.
اوریگامی امروزه در سراسر جهان طرفداران زیادی دارد. در نقاط مختلف دنیا، انجمن های بزرگی تشکیل شده است که در این زمینه فعالیت می کنند.
این طرح ها با یک برگ کاغذ مربع شکل آغاز می شود که بهتر است هر روی آن رنگ متفاوت داشته باشد.
در هنر اوریگامی از برش استفاده نمی کنند ولی برخلاف باور عمومی اوریگامی های باستانی ژاپن کمتر این سختگیری را داشتند و گاهی بریدن کاغذ یا شروع کردن با کاغذهای غیر مربع را جایز می دانستند.
اوریگامی به غیر از جنبه هنری از جنبه علمی نیز برخوردار است که موجب رشد فکری و افزایش دقت و مهارت می شود.
هرساله در کشور ژاپن جشنواره ها و نمایشگاه های متعددی در این زمینه برپا می شود. از اهداف هنر اوریگامی می توان به بالا بردن خلاقیت و توانایی های ذهن، تجسم سازی فضایی، رشد فکری و تقویت تمرکز در یادگیری اشاره کرد.
این هنر در مراحل بالاتر و پیشرفته تر به سطحی می رسد که فرد قادر به طراحی شکلهای اوریگامی خواهد بود. در این زمینه ، افسانه های کهنی نیز وجود دارد که نشان دهنده قدمت و اهمیت موضوع است.
غرفه موسسه فرهنگی هنری نغمه نواندیش یکی از غرفه هایی است که در سومین جشنواره فرهنگی ورزشی نگین خلیج فارس عسلویه با استقبال گسترده بازدیدکنندگان مواجه شده است.
این موسسه تاکنون شش عنوان کتاب اوریگامی با موضوعات حیوانات، لباسها، کودکان، اوریگامی ساده، حیوانات دریایی و سبزی ها چهار عنوان کتاب کاغذ و تا به چاپ رسانده است.
در این غرفه علاوه بر آموزش اوریگامی، کودکان می توانند با استفاده از وسایل نقاشی مانند کاغذ، مداد رنگی و پاستل روغنی به خلق آثار ذهنی خود بپردازند و از حضور در جشنواره لذت ببرند.
تاریخچه اوریگامی: روش ساخت کاغذ ظاهرا در حدود سال ‪ ۱۰۰‬میلادی در چین شروع شد و تا بیش از پانصد سال به صورت یک راز نگهداری می شد.
در حدود قرن ششم میلادی این صنعت توسط راهبان بودایی از چین به ژاپن وارد شد. سپس در نیمه ی قرن هشتم میلادی و پس از استیلای اعراب مسلمان بر آسیای مرکزی، این صنعت توسط آنان به نقاط دیگر برده شد و در قرن دهم میلادی به مصر و در قرن دوازدهم میلادی به اسپانیا رسید.
پس از ورود اعراب به سیسیل این صنعت وارد ایتالیا شد و کارگاه های کاغذ سازی در سال‪ ۱۲۷۶‬در فابرینوی ایتالیا و در سال ‪ ۱۳۴۸‬در تروی فرانسه آغاز به کار کردند.
از این زمان به بعد یعنی از نیمه ی دوم قرن چهاردهم میلادی مصرف کاغذ برای کتاب در اروپا متداول شد.
اگر چه از ابتدای همین قرن استفاده از کاغذ در انگلستان رواج یافت، ولی اولین کارگاه تولید کاغذ در قرن پانزدهم در هرتف ورد انگلستان برپا شد.
اولین کارگاه ساخت کاغذ در آمریکای شمالی در سال ‪ ۱۶۹۰‬ایجاد شد.
گروهی معتقدند که اولین بار خم کردن کاغذ در چین متداول شده است. استفاده از ماکت های کاغذی خانه برای سوزاندن در مراسم تدفین از دلایل این ادعا است. اما شکی نیست که این ژاپنی ها بودند که هنر خم کردن کاغذ را کمال بخشیدند و به عبارتی از آن خود ساختند. البته هزینه ی بالای تهیه ی کاغذ ایجاب می کرده است که از این هنر فقط برای مراسم خاص استفاده شود، مانند پروانه های کاغذی نر و ماده که برای تزیین فنجان ها در مراسم ازدواج استفاده می شده است.
در دوره های مختلف تاریخی ژاپن، اوریگامی حضور داشته است. در خلال دوره ی موروماچی در قرون چهاردهم تا شانزدهم میلادی (‪ (۱۵۷۳ - ۱۳۳۳‬اوریگامی مدرن به گونه ای اصولی توسط یک نویسنده ی ناشناس نگاشته شده است. سپس در دوره ی ادو (‪ (۱۸۶۷ - ۱۶۰۳‬اوریگامی به صورت یک سرگرمی فراگیر درآمد که البته در آن زمان ‪ Orisue‬نامیده می شد.
کتاب چگونه ‪ ۱۰۰۰‬مرغ ماهیخوار با کاغذ بسازیم در سال ‪ ۱۷۹۷‬در ژاپن به چاپ رسید.
در دوره ی میجی (‪ (۱۹۱۲ - ۱۸۶۸‬اوریگامی در برنامه ی درسی مدارس و حتی مهدکودک ها وارد شد تا کودکان هنر و مهارت کار با انگشتان را بیاموزند.
از آن زمان تاکنون کاغذ مربعی ‪ ۱۵‬در ‪ ۱۵‬سانتی متری اوریگامی در همه جا فروخته می شود و اوریگامی برای سرگرمی و آموزش در مقیاس وسیع مورد استفاده است.
گروهی معتقدند که در اسپانیا خم کردن کاغذ مستقل از ژاپن ابداع شد. گنجشک کاغذی اسپانیایی (‪ ,)Pajarita‬در قرن شانزدهم میلادی و یا حتی قبل از آن ساخته شده است.
فیلسوف اسپانیایی میگوئل اونامونو - که در آخرین روز سال ‪ ۱۹۳۶‬میلادی در خلال جنگ داخلی کشته شد - در سال ‪ ۱۹۰۲‬تالیفاتی در این زمینه داشته است.
"اونامونو" علاقه ی فلسفی خاصی به خم کردن کاغذ داشت و مطالعه زیادی بر روی گنجشک کاغذی اسپانیایی انجام داد.
هم چنین سولورزانو بر روی سیستم پایه ها کار کرده و اولین کارش را در سال ‪ ۱۹۲۸‬منتشر کرده است.
پس از مرگ اونامونو، کار او در سایر کشورهای اسپانیایی زبان نظیر آرژانتین دنبال شد ولی از آن فراتر نرفت و در واقع پایه ای برای جنبش کنونی نشد. پس از مدتی جنبش اسپانیایی در جنبش عمومی غربی جذب شد.
در انگلستان از حدود قرن شانزدهم میلادی از روش هایی برای تا کردن دستمال سفره بر روی میز غذا در محافل استفاده می شده است، که احتمالا بعدها به خم کردن کاغذ تبدیل شده باشد.
هر چند امروزه آن را قسمتی از اوریگامی می دانند ولی احتمال ابداع آن به طور مستقل از اوریگامی نیز مطرح است. یادداشت هایی در زمینه آموزش و خم کردن کاغذ در حدود سال ‪ ۱۸۷۴‬به چاپ رسیده است.
جزئیات نحوه ساخت پرنده در حال پرواز هم در سال ‪ ۱۸۸۹‬چاپ شده است.
افراد مشهور در زمینه ی اوریگامی
در سال ‪ ۱۹۵۲‬ج. لگمان کتاب کتاب شناسی خم کردن کاغذ را به چاپ رسانید.
همچنین باب هربین در سال ‪ ۱۹۵۵‬با سری برنامه ی تلویزیونی آقای چپ و آقای راست توجه عمومی را به اوریگامی جلب کرد.
وی سپس کتاب مهمی به نام جادوی کاغذ را منتشر کرد که شاید یکی از مهم ترین کتاب ها در این رابطه تا آن زمان به شمار می رود.
در سال ‪ ۱۹۶۷‬هم انجمن بریتانیایی اوریگامی بنیان نهاده شد که در حال حاضر از سراسر جهان عضو دارد و کتابخانه آن در مورد اوریگامی بسیار قابل توجه است.
بازسازی مجدد اوریگامی به عنوان یک هنر خلاق در ژاپن تا حد زیادی مدیون این افراد است:
- ایسائو هوندا (‪ ,)Isao Honda‬که کتاب اوریگامی را در سال ‪ ۱۹۳۱‬منتشر کرد - آکیرا یوشیزاوا (‪ )Akira Yoshizawa‬که برای سال های زیادی به عنوان یک نابغه مسلط بر اوریگامی شهرت داشته است و اولین اثرش در سال ‪ ۱۹۵۲‬چاپ شده است.
- میچیو اوچیاما (‪ )Michio Uchiyama‬که این هنر را از مادرش آموخته بود و در سال ‪ ۱۹۰۸‬نوع جدیدی از اوریگامی به نام سبک کوکو (‪ )Koko - styler‬به نام وی به ثبت رسید.
او در سال ‪ ۱۹۳۱‬یک نمایشگاه عمومی از آثارش را در توکیو برگزار کرد.
پس از جنگ دوم جهانی آثار زیادی در این زمینه به چاپ رسیده و انجمن های فراوانی تاسیس شده اند. از مهم ترین آن ها می توان از انجمن بین المللی اوریگامی نام برد که توسط آکیرا یوشیزاوا بنیان گذاری شده است.
یوشیزاوا و اونامونو استفاده از پایه پرنده را گسترش دادند و یوشیزاوا استفاده از دو مربع را آغاز کرد.

منبع:

 

مسائلی که در اکتشافات عصر فضا وجود دارد بسیار است.دانشمندان شرایط مورد نیاز سفر های فضایی را مورد پژوهش قرار میدهند.پیش از هر چیز شناخت قوانین حاکم بر طبیعت اهمیت دارد.همه ی اقدامات تکنولوژیکی ایجاب میکند که انسان از قبل چنین آگاهی هایی را کسب کند و آنها را از نظر ریاضی محاسبه کند و در اقدامات خود منظور دارد.ریاضیدانان برای سفر های فضایی باید خیلی از مسائل را حل کنند.مثلاً تغییر مقاومت هوا بر روی موشک و بر آورد تأثیر حرکت وضعی زمین بر روی مسیر موشک و تعیین سرعت اولیه و نیروی آنی برای مقابله با کشش زمین از جمله ی این مسائل اند.

موشکی که با سرعت وارد جو می شود با نیروی مقاومتی رو به رو است.هر چه موشک سریع تر حرکت کند مقاومت هوا در برابر آن بیشتر خواهد بود.از خیلی پیش میدانستند که این مقاومت با مجذور سرعت افزایش میابد.به این معنی که وقتی سرعت ۲ برابر شود مقاومت هوا ۴ برابر میشود.امروزه میدانیم که اگر سرعت موشکی بیش از ۱۵ کیلومتر در دقیقه بشود مقاومت هوا با مکعب سرعت افزایش میابد.به عبارت دیگر هر بار که سرعت موشک پس از رسیدن سرعت آن به ۱۵ کیلومتر در دقیقه ۲ برابر شود مقاومت هوا ۸ برابر خواهد شد.

اگر زمین ثابت بود محاسبه ی مسیر موشک آسان بود.ولی زمین نه تنها دور محور خود میگردد بلکه در همان حال در مدار بیضی شکلی به دور خورشید نیز حرکت میکند.علاوه بر آن نیروی جاذبه ی ماه نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

ما دقیقاً نمیدانیم نیروی جاذبه چیست.اگر جاذبه نبود میتوانستیم موشکی را در مسیر مستقیم به هوا بفرستیم.اما اکنون میدانیم که هر چه به فضا رها شود سقوط میکند.حدود ۳۰۰ سال پیش نیوتون قوانینی برای نیروی جاذبه کشف کرد و آنها را به صورت فرمول در آورد.وی برای اندازه گیری نیرویی که بر ۱ جسم در حال سقوط وارد میشود این فرمول را نیان کرد که برابر است با فاصله ی جسم سقوط کننده مساوی میشود با نصف شتاب جاذبه ی زمین در زمان به توان ۲.نیروی جاذبه ی زمین را میتوان به وسیله ی سرعت جسم خنثی کرد.موشک تحت تأثیر دو نیرو قرار میگیرد:یکی سرعت خودش که آن را به طرف جلو میراند و دیگری نیروی جاذبه ی زمین که آن را به طرف پایین میراند.برای این که تعیین کنیم موشک با چه سرعتی باید حرکت کند تا به زمین نیفتد و در مدار زمین قرار گیرد باید نکاتی را در نظر بگیریم.میدانیم که موشک هر ۱۱ ثانیه ۱ کیلومتر به طرف زمین کشیده میشود.بنابر این سرعت آن باید آن قدر زیاد باشد که پیوسته ۱ کیلومتر بالای سطح کروی زمین قرار گیرد.این سرعت برابر ۲۸۸۰۰ کیلومتر در ساعت است.

برای آن که بتوان ۱ موشک را در مداری در ارتفاع ۲۰۰ کیلومتری زمین حفظ کرد باید سرعت آن را به ۷۸۰۰ متر بر ثانیه رساند.اگر موشک با سرعت ۱۱۲۰۰ متر بر ثانیه حرکت کند(یعنی ۴۰۰۰۰ کیلومتر در ساعت) به سرعت گریز میرسد یعنی از حوزه ی نیروی جاذبه ی زمین خارج میشود و به فضا میرود.سرعت گریزی که ۱ موشک برای خروج از ماه نیاز دارد بسیار کم است زیرا نیروی جاذبه ی ماه کمتر است چرا که کوچکتر از زمین است.نیروی جاذبه ی هر جسم به جرم آن جسم بستگی دارد.

از آنجا که ماه جوی ندارد مقاومت هوا در برابر موشک های فضایی وجود ندارد.ولی حرارتی که به هنگام ورود موشک به داخل جو زمین در اثر اصطکاک با هوا به وجود میاید مهم است.چگونه این حرارت را مهار میکنند؟چگونه میتوان فضانوردان را در برابر چنین حرارتی و در برابر سرمای کیهان محافظت کرد؟

همه ی این ها تنها معدودی از هزاران مسئله ی فضایی اند که بدون دانش ریاضی حل شدنی نیستند.

منبع:کتاب در جهان ریاضیات

در شمال غربی هندوستان در رابطه ی نزدیک با تمدن سومری ها تمدنی به نام تمدن هند توسعه یافت.این تمدن در ۲ هزار سال پیش از میلاد با تمدن آریایی های مهاجر در هم آمیخت.هندیان ریاضیات را برای استفاده در نجوم به خدمت گرفتند و از این رو بیشتر حساب را مورد توجه قرار دادند.در هند نیز چون مصر علم ریاضی مخصوص عده ای از مردم یعنی کاهنان بود.بزرگترین موفقیت هندیان در ریاضی که به تکامل ریاضی به صورت ۱ علم کمک کرد اختراع نوعی ارقام بود که ما آن ها را ارقام "عربی"مینامیم.در کتیبه ای در معبد شهر گوالیور که متعلق به سال های ۸۷۰ میلادی است برای نخستین بار "صفر" به عنوان یک رقم به کار رفته است.هر چند بابلیان و یونانیان مفهومی از صفر داشتند و جای خالی را به معنی رقم صفر به کار می بردند(همین امر باعث دشواری محاسبه میشود)لیکن افتخار اصلی اختراع آن در دستگاه های عدد نویسی به هندیان است.هندیان نخست برای صفر یک نقطه (.) به کار بردند.بعد ها به جای آن یک دایره ی کوچک (۰) به کار بردند.نکته ی جالب این که واژه ی هندی صفر به معنی "تهی" و "هیچ" است.هندیان در ریاضیات مهارت زیادی از خود نشان دادند و موفق به انجام محاسبه های مشکل با اعداد بسیار بزرگ شدند.مسلمانان که با آن ها داد و ستد داشتند در قرن نهم میلادی ارقام هندیان را آموختند و آن ها را به کار بستند.در آن زمان مسلمانان بر خاور میانه و شمال آفریقا و حتی اسپانیا حکومت داشتند.بازرگانان مسلمان و پزشکان یهودی که در مدارس اسلامی درس خوانده بودند ارقام هندی-عربی را وارد اروپا کردند.در دوره ی جنگ های صلیبی آگاهی اروپاییان بر دانش ریاضی اسلامی افزون گشت چنانکه در آغاز قرن پانزدهم ارقام عربی در مدارس و میان بازرگانان سراسر اروپا به کار میرفت.

آگاهی بر ریاضیات جدید یعنی دست یافتن بر ارقام عربی و پی بردن به کشفیات هندسی یونانیان و جبر سبب شد تا اروپا قرون وسطی را که دوران جهل و بی خبری بود پشت سر بگذارد و عصر اکتشاف علمی خود را آغاز کند.

تعدادی از عددهای طبیعی وجود دارند که بر ۱ و بر خودشان قابلیت تقسیم دارند.مثلاً عدد ۷ فقط از ضرب کردن اعداد (عوامل)۱ و ۷ در هم به دست می آید.عدد ۷ بر ۱ و بر خودش قابلیت تقسیم دارد.

۷=۷×۱

یا

۷/۱=۷

عدد ۱۱ نیز چنین است.

۱۱=۱×۱۱

یا

۱۱/۱=۱۱

چنین اعدادی را اعداد اول مینامند.

بنابر تعریف گوییم اگر عددی جز به خودش و ۱ قابل تقسیم نباشد (قابلیت تقسیم نداشته باشد) و یا از حاصل ضرب اعداد دیگری جز خودش و ۱ به وجود نیاید عدد اول نام دارد.۱۳ و ۱۷ و ۳۷ نیز اولند.

عدد ۱ بر خودش و بر ۱ قابلیت تقسیم دارد.اما میتوان نوشت:

۱×۱=۱/۱

یعنی ۱ حاصل ضرب دو عدد طبیعی نیست.

امروزه تعاریف ریاضی نیز تغییر پیدا کرده اند.مثلاً در حاصل صرب ۲×۷×۱۱×۱۳=۲۰۰۲‌ عوامل ۲و۷و۱۱و۱۳ را مقسوم علیه های عدد ۲۰۰۲ مینامند و بنابر این در تعریف عدد اول میگویند هر عدد طبیعی بزرگتر از ۱ که به جز خودش و ۱ مقسوم علیه دیگری نداشته باشد یک عدد اول نامیده میشود.

به نقشه ی تقسیمات کشوری نگاه کنید.در رنگ کردن کشور هایی که مرز مشترکی دارند رنگ های متفاوتی به کار میبرند.حد اقل رنگ هایی که یک نقشه کش برای رنگ کردن نقشه ی خود بدان نیاز دارد چند رنگ است؟

پاسخ مارا ریاضیات توپولوژی میدهد.تقریباً در اواسط قرن نوزدهم این مسئله طرح شد:آیا برای رنگ کردن نقشه ای که از کشورهای مختلف تشکیل شده است چهار رنگ کافی است به نحوی که هر دو کشوری که مرز مشترک دارند با دو رنگ مختلف نشان داده شده باشند؟

این مسئله به نام مسئله ی چهار رنگ مشهور شد.به تجربه معلوم شد که هر چه نقشه پیچیده باشد و هر قدر تعداد کشور ها بیشتر باشد و طرز قرار گرفتن آن ها هر طور باشد میتوان نقشه را با چهار رنگ متفاوت رنگ کرد.

برای مواردی که تعداد کشور ها از ۳۸ کمتر باشد چهار رنگ کافی است.اما تا امروز هیچ ریاضیدانی موفق نشده است برای اثبات آن دلیل بیاورد.

هر آبروی که اندوختم ز دانش و دین

                                              نثار خاک ره آن نگار خواهم کرد

نفس به بوی خوشش مشکبار خواهم کرد

                                                        چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

عیدتان مبارک!

امیدوارم که سال خوبی داشته باشین!